وبلاگ حقوقی علی جاوید

مدتي قبل وكالت يك زوج (شوهر)33ساله رادريك پرونده طلاق برعهده داشتم كه زوجه نيز حدودا 25ساله بودويك فرزنددختر 3ساله نيز داشتند.پس ازصدور حكم طلاق واجراي صيغه آن دردفتر خانه از آنجايي كه احتمال مي رفت زوجه درزمان جابجايي وانتقال جهيزيه ،به منزل آسيب برساندويااموال متعلق به موكل رانيز به عنوان مال خودببرد،رياست دادگاه به منظور جلوگيري ازدرگيري وياانتقال ساير اموال ازبنده خواست تا درزمان جابجايي اموال در محل حاضرباشم وبنده نيز ناچارا عليرغم ميل باطني در محل حاضر شدم .واگرچه سابقا نيزدرپرونده هاي طلاق زيادي وكالت كرده بودم اما اولين باربودكه از نزديك اينچنين از هم پاشيدن يك زندگي رالمس مي كردم ومي ديدم .وقتي مي ديدم كه خود خانم بادستان خودش وسايلش رادركارتن بسته بندي مي كند ودروانت مي گذاردواز طرفي مي ديدم كه دختر 3ساله اسباب بازيهايش رادر يك كيسه پلاستيكي گذاشته ودردست داردوباآنها بازي ميكندونمي داندكه چه بلايي سرش آمده واقعا متاثرشده بودم واز ناراحتي بدنم سست شده بود.اگرچه مي دانستم كه طرفين اختلافات عميق وغيرقابل بياني داشتندوبه هر حال ناچارازندگيشان به طلاق وجدايي ختم مي شداما ازاينكه اين كار توسط من انجام شده بود حالت ناخوشايندي داشتم وتا چندروز ناراحت وغمگين بودم واز آن زمان تصميم گرفتم حتي الامكان از وكالت پرونده هاي طلاق خودداري نمايم